مىدهد كه : « بدانيد فاصله نگاههاى مرگ به شما كوتاه و نزديك است . گويى در چنگال مرگ گرفتاريد ، در حالى كه پنجه‌هايش را در جان شما فروبرده ، و حوادث هولناك و مشكلات شديد شما را غافلگير ساخته است » ؛ ( و اعلموا أنّ ملاحظ « 1 » المنيّة « 2 » نحوكم دانية « 3 » ، و كأنّكم بمخالبها « 4 » و قد نشبت « 5 » فيكم ، و قد دهمتكم « 6 » فيها مفظعات « 7 » الأمور ، و معضلات « 8 » المحذور ) . اين سخن ، اشاره به اين است كه ميان انسان و مرگ در هيچ سن و سالى فاصله‌اى وجود ندارد . هر لحظه ممكن است حادثه ناگهانى روى دهد و هرزمان ممكن است بيمارى خطرناكى به سراغ انسان بيايد و يا دشمنى او را به طور ناگهانى از پاى درآورد . گلوگير شدن يك لقمه ممكن است به زندگى انسان پايان دهد و گرفتگى رگهاى قلب يا مغز با چند لختهء بسيار كوچك خون ، وى را در كام مرگ فروبرد و يا با ضربه‌اى ناگهانى ، نخاع انسان قطع شود و براى هميشه زمين‌گير گردد . حضرت در پايان ، در يك نتيجه‌گيرى روشن و گويا مىفرمايد : « حال كه چنين است وابستگيهاى دنيا را به خود قطع كنيد ( از دنياپرستان فاصله بگيريد ) و بر توشهء تقوا تكيه كنيد » ؛ ( فقطّعوا علائق الدّنيا و استظهروا « 9 » بزاد التّقوى ) .

--> ( 1 ) . « ملاحظ » جمع « ملحظ » مصدر ميمى ، به معناى نگاه كردن يا با گوشه چشم نگاه كردن است . ( 2 ) . « منيّه » از ريشهء « منى » بر وزن « سعى » به معناى تقدير گرفته شده و از آنجا كه مرگ در سرنوشت انسان مقدّر است ، اين واژه به مرگ اطلاق مىشود . ( 3 ) . « دانيه » به معناى نزديك از ريشهء « دنوّ » بر وزن « علوّ » . ( 4 ) . « مخالب » جمع « مخلب » ناخن و چنگال حيوانات يا پرندگان است . ( 5 ) . « نشبت » از ريشهء « نشب » بر وزن « غصب » به معناى فرورفتن است . ( 6 ) . « دهمت » از ريشهء « دهم » به معناى غافلگير ساختن است . ( 7 ) . « مفظعات » جمع « مفظعه » به معناى حادثه‌اى است كه بيش از حد شديد باشد . ( 8 ) . « معضلات » جمع « معضله » ؛ يعنى چيزى كه فوق العاده انسان را در تنگنا قرار دهد . به جادهء تنگ نيز معضله گويند . ( 9 ) . « استظهروا » از ريشهء « استظهار » به معناى كمك گرفتن از شخص يا چيزى است و ريشهء اصلى آن « ظهر » به معناى پشت است . واژهء پشتيبانى به معناى تقويت مىآيد .